ตอนที่ 2495 ผู้มีความสามารถย่อมเป็นผู้ครองตำแหน่ง

เด็กชายรู้สึกร้อนตัว ใบหน้าฉายแววไม่มั่นใจออกมาวูบหนึ่ง แต่ยังคงกัดฟันแสดงท่าทีไม่ยอมรับว่า "เกี่ยวอะไรกับฉัน? ไม่ใช่ฉันสักหน่อยที่ทากาว!"

จื่อเหิงคว้ามือเล็ก ๆ ของเขาขึ้นมาทันที บนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย "กาวน่ะมันมีพิษนะ คราวหลังถ้าจะเล่นกาวก็จำไว้ว่าต้องล้างมือให้สะอาดหน่อย กลิ่นฉุนขนาดนี้ ตัวนายเองได้กลิ่นแล้วไม่ขยะแขยงบ้างหรือไง?"

ผู้คนรอบข้างพากันหัวเราะร่วน

เด็กชายก้มหน้าไม่พูดจา

จื่อเหิงย้ำอีกรอบ "จะถอดเสื้อตัวนอกออก หรือจะไปเช็ดเก้าอี้ให้สะอาดด้วยก้นของนายเอง?"