ตอนที่ 2504 ชายหน้าขาว

ทั้งสามคนขยับเข้ามาล้อมวงตรงกลาง พอแนะนำชื่อเสียงเรียงนามและแอดวีแชตกันแล้ว ถึงได้พบว่าพวกตนล้วนเป็นสมาชิกในกลุ่มผู้ป่วยกลุ่มเดียวกัน

ทั้งสามมองดูกลุ่มผู้ป่วยที่ยังคงคุยกันจอแจคึกคักเป็นพิเศษพลางยิ้มโดยไม่พูดอะไร

หลังจากนำสัมภาระของแต่ละคนไปเก็บที่ห้องแล้ว ก็นัดแนะกันลงไปกินข้าวข้างล่าง

เถ้าแก่แนะนำให้พวกเขาไปร้านอาหารเล็กๆ ที่อยู่ห่างออกไปห้าสิบกว่าเมตร บอกว่าร้านนั้นราคาถูกแถมคุ้มค่า อีกทั้งยังอร่อยด้วย

ทั้งสามกล่าวขอบคุณแล้วตรงไปที่นั่น จากนั้นก็ขอห้องส่วนตัวในร้านอาหารเล็กๆ แห่งนั้น และสั่งอาหารมาไม่น้อย