บทที่ 254 คนตายถือเป็นใหญ่

"ใครว่าไม่จริงล่ะ" หลี่ฟู่อันเอ่ยสมทบ

"ถังซิง แกอย่าเอาแต่บ่นนู่นบ่นนี่ไปวันๆ เลย ดูชิงเฟิงบ้านเราสิ ตอนเพิ่งกลับมาไม่มีอะไรเลย แต่ตอนนี้กลับมีทุกอย่างแล้ว แกหัดเอาอย่างเขาบ้าง หาอะไรทำเยอะๆ พัฒนาตัวเองให้มากๆ แล้วแกก็จะไม่มีเรื่องกลุ้มใจเยอะแยะแบบนี้หรอก"

ถังซิงซดเหล้าอึกใหญ่ไปอีกชาม พยักหน้า แล้วหันไปมองหลี่ชิงเฟิง "พี่เฟิง พี่ดูสิ หรือว่าพี่จะพาผมไปทำด้วยคนสิ?"

หลี่ชิงเฟิงชะงักไปเล็กน้อย จิบเหล้าไปอึกหนึ่ง "จะให้พาไปยังไงล่ะ?"

ถังซิงหน้าแดงก่ำ หัวเราะแหะๆ ตอบว่า "รอช่วงสุดสัปดาห์ตอนที่พี่เข้าป่าไปขุดของป่า พี่ก็พาผมไปด้วยสิ ผมจะไปขุดเป็นเพื่อนพี่เอง"