บทที่ 256 นักต้มตุ๋นกำมะลอ

พูดพลาง ชายชราก็เงยหน้ามองสองพี่น้อง แล้วกำชับว่า "เรื่องของบ้านพวกแกมันเป็นเรื่องยุ่งยากจริงๆ ถึงเวลาถ้าอาจารย์หลี่มาจริงๆ พวกแกก็อย่าตระหนี่ถี่เหนียว ซองแดงที่ควรให้ก็ต้องให้"

"จะให้มากให้น้อย อาจารย์หลี่คงไม่ถือสาหรอก แต่พวกแกจะปล่อยให้อาจารย์หลี่มาเสียเวลาเปล่าๆ ที่บ้านพวกแกไม่ได้นะ"

"ใช่แล้ว" ชายชราที่ชื่อเหล่าปาสมทบ "ตอนนี้อาจารย์หลี่ขายของป่าอยู่ในตำบล ได้ยินมาว่าวันหนึ่งขายได้ตั้งสองสามพันหยวน ถ้าเชิญเขามาได้จริงๆ ซองแดงนี่อย่างน้อยก็ไม่ควรต่ำกว่าหนึ่งพันหยวนนะ"

"หนึ่งพันหยวน?" เหมาเหวินหัวประหลาดใจเป็นอย่างมาก

พวกเขาสองพี่น้องทำงานในเขตก่อสร้าง เหนื่อยแทบตายวันหนึ่งยังได้แค่ประมาณห้าร้อยหยวน ไอ้ไก่อ่อนอาจารย์หลี่อะไรนี่ ค่าแรงวันเดียวปาเข้าไปตั้งไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันหยวนเลยเหรอ?