บทที่ 266 ไฉนต้องเข่นฆ่ากันเอง

เมื่อเห็นว่าหัวของสวีเหล่าต้ากำลังจะพุ่งชนหลี่ชิงเฟิง ฝูงชนที่มุงดูอยู่ก็อดไม่ได้ที่จะหน้าตึงเครียดและกลั้นหายใจ

"อ๊ะ!" มีคนแอบร้องอุทานออกมา

ปู่รองเหมายิ่งมีสีหน้าหวาดผวา เขาเองก็เป็นคนแก่ เขากินข้าวมาหลายสิบปีเหมือนกัน เขารู้ทันความคิดชั่วร้ายของสวีเหล่าต้าดี! ตาแก่สารเลวสวีเหล่าต้าคิดจะแกล้งเจ็บเพื่อโยนความผิดให้อาจารย์หลี่!

"อาจารย์หลี่!" เขาร้องตะโกนลั่น

หลี่ชิงเฟิงเห็นสวีเหล่าต้าพุ่งเข้ามาที่ท้องของตน ก็เพียงแค่ยิ้ม เขารีบดึงพลังเทพสภาวะหมอกที่ลอยวนอยู่รอบกายกลับมา แล้วเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้าง การเคลื่อนไหวของเขารวดเร็วมาก เร็วเสียจนมองตามไม่ทัน