บทที่ 271 ความแตกต่างราวฟ้ากับเหว

"ในเมื่อพวกคุณรู้ตัวว่าผิดแล้ว ผมก็จะไม่ทำให้พวกคุณลำบากใจ"

หลี่ชิงเฟิงกระโดดลงมาจากหลังคารถ เปิดประตูรถ ปลอบขวัญเด็กๆ สองสามประโยคแล้วอุ้มลูกสาวขึ้นมา จูงมือลูกชายไปยืนอยู่ข้างรถ แล้วเอ่ยว่า "พวกคุณดูสิ รถผมถูกพวกคุณทุบพัง เด็กๆ ก็ถูกพวกคุณทำให้ตกใจกลัว พวกคุณว่าควรจะทำยังไงดี?"

ทุกคนมองหน้ากันไปมา และเข้าใจได้ในทันที

ชายที่มีอายุหน่อยคนหนึ่งทำหน้าประจบประแจงเอ่ยว่า "ชดใช้ครับ อาจารย์หลี่ พวกเราจะชดใช้ให้คุณเองครับ!"

"ในเมื่อเต็มใจชดใช้ งั้นก็ดี!" หลี่ชิงเฟิงปรายตามองรถ แล้วหันไปมองเด็กๆ "สี่หมื่น!"