บทที่ 282 อย่าแหวกหญ้าให้งูตื่น

แม้เสื้อผ้าบนร่างของสามพ่อลูกจะดูใหม่เอี่ยม ทว่าท่าทางกลับดูขัดเขินอยู่บ้าง

ความรีบร้อนของพวกเขากับความเรื่อยเปื่อยภายในซูเปอร์มาร์เก็ตดูขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเหล่าคุณพ่อคุณแม่ที่พาลูกมาด้วยเหมือนกันเข็นรถเข็นเดินผ่านข้างกายเขาไปอย่างสบายอารมณ์ ก็ยิ่งเกิดเป็นภาพเปรียบเทียบที่ชัดเจน

หลี่ชิงเฟิงไม่สนใจสายตาของคนรอบข้างเลยแม้แต่น้อย เขาพาเด็กๆ ไปหาเคาน์เตอร์บริการลูกค้า แล้วเอ่ยไปตรงๆ ว่า

"สวัสดีครับ ขอสอบถามหน่อยครับ ผู้จัดการร้านของพวกคุณอยู่ไหมครับ?"