บทที่ 287 เฉิงข่ายกลัดกลุ้มใจ

"พี่เฟิง!"

ทันทีที่ลงจากรถ ก็ตะโกนด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความดีใจว่า "ขายหมดเกลี้ยงเลยครับ!"

"อะไรนะ?" คราวนี้ถึงตาหลี่ชิงเฟิงที่ต้องประหลาดใจบ้าง "นายขายของป่าหมดเกลี้ยงเลยเหรอ?"

"แน่นอนสิครับ!" ถังซิงเปิดท้ายรถอย่างภาคภูมิใจ หยิบกระสอบป่านที่ว่างเปล่าสองใบออกมาสะบัดไปมาด้วยความลำพองใจ

"ใช้ได้เลยนี่ ฉันยังนึกว่าอย่างนายเต็มที่ก็คงขายได้สักยี่สิบจิน นึกไม่ถึงเลยนะว่าจะขายหมดเกลี้ยงจริงๆ"