บทที่ 289 ความทะเยอทะยานของโจวเหว่ยปัว

"ไม่กล้าหรอกครับ" เติ้งเจี๋ยไฉหัวเราะเบาๆ "ผมก็แค่ลูกจ้าง จะกล้าไปสะใจบนความทุกข์ของคนอื่นได้ยังไงล่ะครับ"

"ก็ดีแล้ว" โจวเหว่ยปัวเอ่ยเสียงเย็น

"ฉันจำได้ว่าเมื่ออาทิตย์ก่อนฉันบอกนายไปแล้ว ให้รีบคิดค้นเมนูใหม่ๆ ออกมาสักสองสามอย่าง แล้วทำไมจนป่านนี้ถึงยังไม่มีความคืบหน้าอะไรเลย?"

เติ้งเจี๋ยไฉผายมือทั้งสองข้างออก แสร้งทำเป็นถอนใจเอ่ยว่า

"ผมก็บอกไปแล้วไงครับ ว่ามีแค่วัตถุดิบของหลี่ชิงเฟิงเท่านั้นที่ให้แรงบันดาลใจผมได้ อย่างอื่นน่ะ ไม่มีทางหรอก"