บทที่ 297 แบกรังผึ้ง

หลี่ชิงเฟิงฟังเสียงสองสามีภรรยาทะเลาะกัน นั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วนเล็กน้อย

ตอนนี้เขาจะไปก็ไม่ได้ จะอยู่ก็ไม่ดี

ทำได้เพียงมองดูคู่สามีภรรยาที่แต่งงานกันมาหลายสิบปีตะโกนใส่กันด้วยใบหน้างุนงง

รอจนทั้งสองคนทะเลาะกันไปได้พักหนึ่ง เสียงเริ่มขาดห้วงและเบาลงไปมาก ถึงได้รีบเอ่ยว่า "คุณอาชิ่งหลิน งั้นผมขอกลับก่อนนะครับ"

"อย่าเพิ่งสิชิงเฟิง กินข้าวก่อนค่อยไปเถอะ" หลูชิ่งหลินรีบเอ่ย "ไปอุ้มลูกของเธอมาสิ มากินข้าวด้วยกันเถอะ"