บทที่ 308 ความผิดของหลี่ชิงเฟิง

เห็นลูกชายมีท่าทีเช่นนี้ ถังเจี้ยนเยี่ยก็รู้สึกโมโห จึงลงมือผลักกระสอบป่านไปหนึ่งที

"ปัง!"

หน่อไม้ฤดูหนาวที่ถังซิงเพิ่งจะอุ้มขึ้นมาหล่นกระแทกกลับลงไปบนพื้นทันที

"พ่อ พ่อทำอะไรเนี่ย?" ถังซิงหมดความอดทน ร้องตะโกนออกมาเสียงดัง

"แกว่าฉันทำอะไรงั้นเหรอ? ฉันบอกให้แกกลับบ้านไปเดี๋ยวนี้!" ถังเจี้ยนเยี่ยคำรามลั่น