บทที่ 313 ช่วยถังซิงออกไอเดีย

ถังซิงพยักหน้าอย่างเหม่อลอย ไม่รู้ว่าทำไม ตอนที่พี่เฟิงนวดคลึงกลางกระหม่อมให้เขาเมื่อครู่นี้ เขาถึงสัมผัสได้ถึงพลังขุมหนึ่งที่ไม่เคยมีมาก่อน พลังนั้นอบอุ่นดั่งฤดูใบไม้ผลิ หลั่งไหลจากตำแหน่งกลางกระหม่อมเข้าสู่ร่างกายอย่างไม่ขาดสาย ร่างกายและจิตใจที่เหนื่อยล้าแต่เดิมฟื้นตัวกลับมาในชั่วพริบตาด้วยความช่วยเหลือของพลังนั้น และตัวเขาที่เดิมทีสติสัมปชัญญะสับสนวุ่นวายก็กลับมาได้สติแจ่มใสขึ้นทันที

หลายเรื่องที่ก่อนหน้านี้มองไม่ออก ตอนนี้ก็มองออกหมดแล้ว หลายเหตุผลที่คิดไม่ตก ตอนนี้ก็คิดตกแล้ว เหมือนอย่างที่พี่เฟิงพูด งานในตอนนี้ถึงแม้จะไม่สมดั่งใจ แต่ถ้าเทียบกับการขายของป่าแล้ว มันสบายกว่ามากจริงๆ การขายของป่าไม่เพียงแต่ต้องใช้แรงกาย แต่ความกดดันก็ไม่ได้น้อยไปกว่าการทำงานประจำเลย ต้องคอยกังวลอยู่ตลอดเวลาว่าของป่าของตัวเองจะขายไม่ออก กังวลว่าลูกค้าจะจู้จี้จุกจิก ผ่านไปทั้งวัน เส้นประสาทไม่เคยได้ผ่อนคลายเลย และก็เป็นเพราะเหตุนี้ พฤติกรรมของเขาก่อนหน้านี้ถึงได้ดูผิดปกติไปบ้าง

แต่ยังดีที่พี่เฟิงช่วยเขาเอาไว้ เขามองพี่เฟิงแล้วถามว่า "พี่เฟิง แล้วของพวกนี้ที่ผมขายไม่หมดจะทำยังไงดีล่ะครับ? ผมบอกว่าจะช่วยพี่ขายให้หมด แต่นี่ยังเหลืออีกตั้งเยอะเลย"

เป็นเพราะเขาร้องโวยวายจะขายของป่าให้ได้ พี่เฟิงก็เลยขุดของป่ามามากกว่าปกติ ของป่าที่เหลือพวกนี้ จะส่งไปซูเปอร์มาร์เก็ตก็ไม่ได้ จะให้สองสามีภรรยาเหมาเสี่ยววั่งช่วยขายก็ไม่ได้อีก เพราะซูเปอร์มาร์เก็ตกำหนดโควตาไว้ที่สองร้อยจินต่อสองวัน ส่วนทางสองสามีภรรยาเหมาเสี่ยววั่งก็รับไปในจำนวนที่พอๆ กัน

ทว่าหลี่ชิงเฟิงกลับหัวเราะด้วยใบหน้าผ่อนคลาย "เรื่องนี้ง่ายนิดเดียว ถ้านายคิดตกแล้ว ฉันจะสอนวิธีให้ รับรองว่าต้องขายได้แน่"