บทที่ 320 ชายลึกลับ

เจี่ยงตงไหลได้ยินดังนั้น ก็รีบก้าวเท้ายาวๆ เดินเข้าไปในห้องครัวทันที ชี้หน้าหม่าสือฟู่แล้วเอ่ยว่า "เหล่าหม่า นายหยุดเดี๋ยวนี้เลย"

หม่าสือฟู่เห็นประธานเจี่ยงมา ก็รีบยกอาหารจานใหม่ล่าสุดที่เพิ่งคิดค้นขึ้นมาเดินออกมาอย่างนอบน้อม "ประธานเจี่ยง คุณมาพอดีเลยครับ คุณดูสิ นี่คือเมนูใหม่ล่าสุดที่ผมเพิ่งคิดค้นขึ้นมา แพนเค้กไข่ไก่ป่าพันชั้นครับ"

เติ้งเจี๋ยไฉที่อยู่ข้างๆ ปรายตามองแพนเค้กไข่หน้าตาฉูดฉาดในจานแวบหนึ่ง แทบจะกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่

เจี่ยงตงไหลถลึงตาใส่เขา "เหล่าเติ้ง นายหัวเราะอะไร? ให้คุณคิดค้นเมนูใหม่ คุณก็บอกว่าแม่ครัวเก่งแค่ไหนถ้าไม่มีข้าวสารก็หุงข้าวไม่ได้ ตอนนี้เชฟหม่าเขาคิดค้นออกมาได้แล้ว คุณยังจะมาหัวเราะอีก หัวเราะหาพระแสงอะไร!"

เติ้งเจี๋ยไฉกลั้นหัวเราะไม่อยู่ แต่ก็ยังคงยิ้มออกมา แล้วเอ่ยว่า "ประธานเจี่ยง คุณอย่าเข้าใจผิดสิครับ ผมก็แค่รู้สึกว่าฝีมือของเชฟหม่าเนี่ยยอดเยี่ยมจริงๆ ไม่ไปเป็นจิตรกรนี่น่าเสียดายแย่เลยนะครับ"