บทที่ 336 คลังสมบัติส่วนตัว

หลี่ชิงเฟิงเห็นพี่ใหญ่ถูกพี่สะใภ้ใหญ่จัดการจนอยู่หมัดก็รู้สึกขบขันปนระอา ถึงแม้เขาจะไม่อยากเห็นพี่ใหญ่ถูกพี่สะใภ้ใหญ่กดขี่จนอยู่ในสภาพนี้ แต่ถ้าพี่สะใภ้ใหญ่ไม่ทำแบบนี้ก็คงจัดการหลี่ชิงเหอไม่ได้จริงๆ คงพูดได้แค่ว่าทุกอย่างล้วนเป็นฟ้าลิขิต!

ช่วงหลายวันหลังจากนั้น สองสามีภรรยาหลี่ชิงเหอก็เข้าป่าไปขุดของป่าทุกวัน วันแรกขุดได้สามสิบจิน วันที่สองขุดได้สามสิบสามจิน วันที่สามขุดได้สามสิบห้าจิน แทบจะเรียกได้ว่าขุดได้มากกว่าวันก่อนหน้าวันละไม่กี่จินทุกวัน

เงินในโทรศัพท์มือถือของเลี่ยวกุ้ยฟางก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เวลาผ่านไปประมาณหนึ่งสัปดาห์ ก็เก็บเงินได้เกือบสองพันหยวน เดิมทีหลี่ชิงเหอยังมีข้อบ่นกระปอดกระแปดสารพัด แต่พอเลี่ยวกุ้ยฟางเอาเงินที่เก็บสะสมไว้ให้เขาดู เขาก็เลิกบ่นเป็นปลิดทิ้ง

ถึงแม้ตัวเลขเหล่านี้จะดูไม่กระตุ้นสายตาเท่ากับธนบัตรสีแดงสดใส แต่ตัวเลขพวกนี้มันก็คือเงินนะ เมื่อเห็นตัวเลขเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทุกวัน ความกระตือรือร้นของหลี่ชิงเหอก็ถูกกระตุ้นขึ้นมาเช่นกัน

วันนี้ด้วยความพยายามของหลี่ชิงเหอ สองสามีภรรยาก็ขุดของป่าได้ถึงห้าสิบจิน หลี่ชิงเฟิงชั่งน้ำหนักของป่าด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย แล้วเอ่ยว่า