บทที่ 357 ยาทาแก้แผลเป็น

พอเสื้อถูกดึงเปิดออก เฉาเฟยอวี่ก็ถึงกับงุนงงไปเลย

เมื่อมองดูหัวไหล่ที่เรียบเนียนเผยผิวสีน้ำผึ้งดูสุขภาพดีภายใต้แสงอาทิตย์ยามเย็น เขาก็คิดว่าตัวเองตาฝาดไป

พยายามกะพริบตาถี่ๆ ขยี้ตา แล้วรีบเอื้อมมือไปบีบดู

แต่หัวไหล่นั้นก็ยังคงเป็นเหมือนเมื่อครู่นี้ ไม่มีความเปลี่ยนแปลงใดๆ เลย

ดังนั้นเขาจึงรีบหันกลับไปดูอีกข้างหนึ่ง