บทที่ 359 ก้นเหล็ก

พอเขาขับรถออกไป พนักงานซูเปอร์มาร์เก็ตก็เรียกผู้จัดการร้านเฉิงข่ายทันที "ผู้จัดการครับ วันนี้อาจารย์หลี่เอาของป่ามาส่งอีกสองร้อยจิน ให้เอาไปไว้ไหนครับ?"

คำถามนี้ออกจะซ้ำซากไปหน่อย เฉิงข่ายนวดขมับแล้วเอ่ยว่า "เอาไปไว้ในห้องเย็นก่อนเถอะ"

พอได้รับคำสั่งที่แน่ชัด พนักงานก็ขนของป่าที่เพิ่งมาส่งไปไว้ในห้องเย็น

หลี่ชิงเฟิงเอาของป่าสองร้อยจินมาส่งทุกๆ สองวัน เท่ากับวันละหนึ่งร้อยจิน ปริมาณขนาดนี้ ถ้าเปลี่ยนเป็นผักอย่างอื่น ก็คงขายออกไปได้อย่างง่ายดาย แต่ของป่าพวกนี้ที่ราคาจินละสิบหยวนกลับทำได้แค่กองแหมะอยู่ในห้องเย็นของซูเปอร์มาร์เก็ต ขายไม่ออกเลยสักนิด

ตอนนี้บนชั้นวางสินค้าของซูเปอร์มาร์เก็ตทำได้แค่เอาของป่าที่รับซื้อมานานกว่าขึ้นวางขายก่อน ส่วนพวกที่เพิ่งมาส่งสดๆ ร้อนๆ ก็ทำได้แค่เอาไปแช่ในห้องเย็นเพื่อรักษาความสดไว้ก่อน