บทที่ 369 แผนการของหลูเสี่ยวเยว่

"ทางแม่ผมไม่ต้องไปสนใจหรอกครับ ผมแวะกลับไปดูแลแกบ้างเป็นครั้งคราวก็พอ ยังไงก็มีรถ ขับไปขับมาสะดวกอยู่แล้ว" ฉินฮ่าวพูดอย่างเด็ดขาด ไร้ซึ่งความลังเลแม้แต่น้อย

เขาหันไปมองภรรยา เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ไฉ่เฟิ่งลำบากกับผมมามาก ต่อไปนี้ผมไม่อยากให้เธอต้องเสียใจอีกแล้ว"

"พ่อครับ แม่ครับ พ่อกับแม่จะไม่รังเกียจผมใช่ไหมครับ ผมอาจจะทำงานไม่ค่อยเก่ง แต่ผมจะค่อยๆ เรียนรู้นะครับ"

งานเกษตรบนเขาแบบนี้ไม่เหมือนกับงานเกษตรแถบชานเมืองนอกเขา งานเกษตรแถบชานเมืองส่วนใหญ่ใช้เครื่องจักรทุ่นแรง แถมพื้นที่ยังราบเรียบ ต่อให้ไม่ใช้เครื่องจักรก็ไม่เหนื่อยสายตัวแทบขาด แต่งานเกษตรบนเขาลึกแบบนี้มันต่างออกไป ไม่ว่าจะเป็นการทำไร่ไถนาหรือขึ้นเขาไปขุดของป่า ล้วนต้องใช้แรงกายล้วนๆ

ถังอี้ซินกับสือเหมยมองหน้ากันแล้วหัวเราะ "เด็กคนนี้นี่ พูดอะไรแบบนั้นล่ะ พ่อกับแม่จะรังเกียจลูกได้ยังไง"