บทที่ 373 นมผงสำหรับเด็ก

ชายสวมสูทมีสีหน้างุนงง นึกในใจว่า คนคนนี้ทำไมไม่เล่นตามน้ำเลยล่ะ? ฉันอุตส่าห์เหลือเศษแปดพันแปดร้อยแปดสิบแปดไว้ให้คุณต่อราคา คุณไม่ต่อ แต่คุณเล่นหั่นราคาลงมาตั้งสี่หมื่นเลยเนี่ยนะ!

เมื่อเห็นชายสวมสูทไม่พูดอะไร หลี่ชิงเหอก็รีบดึงแขนหลี่ชิงเฟิง หมายจะลากตัวเขาออกไปให้ได้ ก็แค่รถกระบะเอาไว้บรรทุกของ จะซื้อแพงๆ ไปทำไมกัน? ในมุมมองของเขา ถ้าเพื่อความสะดวกในการบรรทุกของ สู้ไปซื้อรถบรรทุกขนาดเล็กราคาไม่กี่หมื่นหยวนไม่ดีกว่าหรือ รถบรรทุกขนาดเล็กนั้นสามารถบรรทุกของได้ แถมยังบรรทุกได้มากกว่ารถกระบะเสียอีก และยังนั่งได้ด้วย ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

เมื่อเห็นว่าลูกค้ากำลังจะไปจริงๆ ชายสวมสูทก็รีบดึงรั้งไว้อีกครั้ง เอ่ยด้วยใบหน้าประจบประแจงว่า "พี่ชายครับ เราต่อราคากันแบบนี้ไม่ได้หรอกครับ พี่เล่นหั่นลงมาทีหลายหมื่นแบบนี้ ไม่ได้จริงๆ ครับ เอาอย่างนี้ ผมให้ราคาต่ำสุดเลย แสนแปด พี่ว่ายังไงครับ?"

"แพงเกินไป รถกระบะคันนึงขายตั้งแสนแปด ไม่คุ้มหรอก" หลี่ชิงเหอเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังราวกับเป็นเรื่องชอบธรรม "รถบรรทุกคันเล็กนั่นแค่ไม่กี่หมื่นเอง บรรทุกของได้มากกว่ารถคุณตั้งเท่าไหร่? ไม่คุ้มหรอกๆ"

เขาโบกมือปัด ลากหลี่ชิงเฟิงเดินออกไป เดินไปพลางก็เอ่ยเกลี้ยกล่อมไปพลาง "ชิงเฟิง รถคันนี้มันแพงเกินไปจริงๆ ไม่จำเป็นต้องซื้อแพงขนาดนี้หรอก นายบอกว่าจะเอามาบรรทุกของ งั้นก็ไปซื้อรถบรรทุกคันเล็กราคาไม่กี่หมื่นก็ได้นี่ จะซื้อแพงขนาดนี้ไปทำไม รถคันนี้ก็แค่ดูสวยดี แต่ใช้งานจริงไม่คุ้มหรอก"