บทที่ 415 พวกสร้างชื่อเสียงจอมปลอม

เมื่อคิดได้ดังนี้ หลี่ชิงเฟิงก็มีสีหน้าผ่อนคลายลง เอ่ยด้วยใบหน้าเรียบเฉยว่า "ผู้อำนวยการตง เรื่องที่ผ่านไปแล้ว ผมจะไม่พูดถึงมันอีก ในเมื่อคุณทนดูผมไม่ได้และอยากจะไปจากที่นี่ ถ้างั้นก็เชิญตามสบายเลยครับ!"

อวี๋เฉิงหลงขมวดคิ้ว "ชิงเฟิง ผู้อำนวยการตงท่านนี้ฉันทุ่มเทแรงกายแรงใจไปตั้งมากมายกว่าจะเชิญมาได้ พวกเราเปลี่ยนความบาดหมางให้เป็นมิตรภาพจะดีกว่าไหม นายว่ายังไง? พอจะเห็นแก่หน้าฉันหน่อยได้หรือเปล่า?"

"ผู้อำนวยการอวี๋ ไม่ใช่ผมไม่เห็นแก่หน้าคุณ แต่เป็นผู้อำนวยการตงที่ไม่เห็นแก่หน้าคุณต่างหาก เมื่อกี้เขาเพิ่งจะพูดเองไม่ใช่เหรอ ว่าวันนี้ที่นี่มีเขาไม่มีผม มีผมไม่มีเขา แล้วผมจะไปทำอะไรได้ล่ะครับ?"

หลี่ชิงเฟิงยักไหล่พลางเอ่ยว่า "ในเมื่อผู้อำนวยการตงอยากจะไป คุณก็ปล่อยเขาไปสิครับ"

"ยังไงซะเมื่อกี้เขาก็บอกแล้วนี่ ว่ามีความเป็นไปได้แค่ห้าสิบเปอร์เซ็นต์ที่จะรักษาโรคของลูกสาวคุณให้หายได้"