บทที่ 417 เห็นปู่แล้วยังไม่เข้ามาอีก

"ชิงเฟิง นายทำได้จริงๆ เหรอ?" อวี๋เฉิงหลงไม่ได้สงสัย เพียงแต่ไม่ค่อยอยากจะเชื่อเท่าไหร่นัก

หลี่ชิงเฟิงพยักหน้า "ผู้อำนวยการอวี๋ คอยดูเถอะครับ"

"ผู้อำนวยการอวี๋!" เมื่อเห็นว่าหลี่ชิงเฟิงจะลงมือรักษาอวี๋เซวียนเซวียนจริงๆ ตงฉุนก็ร้อนรนจนเสียงหลง "เขามันเป็นนักต้มตุ๋น เขาไม่ได้รักษาโรคเป็นเลย! เกิดเขารักษาคุณหนูอวี๋จนเป็นอะไรหนักกว่าเดิมขึ้นมาจะทำยังไง?"

หลี่ชิงเฟิงมองเขาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความขบขัน "ถ้าผมรักษาคุณหนูอวี๋ไม่หาย จะยอมให้คุณจัดการตามใจชอบเลย เป็นไงล่ะ?"

ตงฉุนได้ยินดังนั้นก็ดีใจสุดขีด แต่ก็ยังคงฝืนข่มความดีใจเอาไว้ ปั้นหน้าเคร่งขรึมดูเปี่ยมไปด้วยคุณธรรมแล้วเอ่ยว่า "ฮึ ถ้าแกรักษาคุณหนูอวี๋ไม่หาย ก็ย่อมต้องถูกลงโทษอยู่แล้ว!"