บทที่ 520 แก่นแท้แห่งมวลบุปผาและสมุนไพร

หลี่ชิงเฟิงถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง เอ่ยว่า "ปัญหาที่ตกทอดมาจากในอดีตน่ะ เอาเป็นว่านายจำไว้ แค่ไม่ให้ใครรู้เรื่องนี้ก็พอแล้ว"

เห็นพี่เฟิงไม่ยอมพูด ฉู่จี๋จี๋ก็ไม่ถามต่อ พยักหน้าแล้วเอ่ยว่า "ได้ครับ พี่เฟิง ผมจำไว้แล้ว ผมจะไม่บอกใครทั้งนั้น"

หลังจากส่งฉู่จี๋จี๋กลับไปแล้ว หลี่ชิงเฟิงก็จัดการเก็บกวาดสักหน่อย ปลุกเด็กสองคนขึ้นมา กินมื้อเช้าด้วยกัน จากนั้นก็เปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ที่สะอาดสะอ้านและดูดีให้กับเด็กๆ

จื่อเหิงเจ้าเด็กคนนี้มีหัวคิดเรื่องการแต่งตัวเป็นของตัวเองมากเกินไป ดึงดันจะรื้อค้นตู้เสื้อผ้าเพื่อหากางเกงขาสั้นตัวใหญ่สีม่วงออกมาให้ได้ จากนั้นก็เอากางเกงขาสั้นตัวใหญ่สีม่วงสวมทับกางเกงบุนวมอีกชั้นหนึ่ง

หลี่ชิงเฟิงถึงกับยกสองมือกอดอก มองดูเขาด้วยสีหน้าสิ้นหวัง เอ่ยถาม "ทำไมลูกถึงต้องแต่งตัวแบบนี้ด้วยเนี่ย"