บทที่ 533 ไอ้เด็กแสบลอบกัด

หลี่ชิงเฟิงปรายตามองแวบหนึ่ง เห็นเพียงเท้าที่สวมรองเท้าผ้าใบข้างหนึ่งกำลังเตะพุ่งเป้ามาที่ลูกสาวในอ้อมอกอย่างโหดเหี้ยม

ไม่ทันได้คิดอะไรให้มากความ เขารีบรวบรวมพลังเทพไว้ที่หมัด แล้วซัดเปรี้ยงเข้าที่พื้นรองเท้าผ้าใบข้างนั้นทันที

กรอบ

เสียงกระดูกลั่นกรอบดังขึ้น ใบหน้าของชายที่สวมรองเท้าผ้าใบบิดเบี้ยวในพริบตา แผดเสียงร้องตะโกนออกมาด้วยความเจ็บปวด ทั่วทั้งร่างล้มกลิ้งลงไปกองกับพื้นตามระเบียบ

จื่อเหิงถอนหายใจอย่างโล่งอก คิดในใจว่า พ่อต้องเป็นเพราะสะพายน้องอยู่แน่ๆ ถึงได้สู้พวกคนเหล่านี้ไม่ได้