บทที่ 544 หนิวลี่

สือเหล่ยถึงกับพูดไม่ออก

เฉาเฟยอวี่กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง กลับได้ยินหลี่ชิงเฟิงเอ่ยขึ้นว่า "เอาล่ะ ไม่เป็นไรแล้วครับ!"

สายตาของทุกคนเปลี่ยนทิศทางอีกครั้ง จากจูปาจินหันไปมองหลี่ชิงเฟิง จากนั้นก็ไปหยุดอยู่ที่ชายที่ล้มกองอยู่บนพื้นซึ่งกำลังค่อยๆ ลืมตาขึ้น

จูปาจินเบิกตาโต ก้าวฉับๆ เข้าไปประคองชายคนนั้นขึ้นมา "พี่หนิว พี่ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ!"

ชายคนนั้นส่ายหน้า ลูบคลำตรงลูกกระเดือก แล้วเอ่ยว่า "ไม่เป็นไร!"