บทที่ 548 สูบแผ่นดิน

สวีกวางจวินขนลุกซู่ไม่หยุด ทั่วทั้งร่างเอนตัวไปด้านหลังด้วยความต่อต้านอย่างสุดกำลัง

"แหะๆ จัดการเรียบร้อยแล้วก็จริงครับ แต่เมื่อกี้เครื่องดื่มยังไม่มา ผมยังไม่ได้ไปดื่มคารวะพวกเขาลย ร้านใหม่ของเราเพิ่งทดลองเปิดให้บริการ มันไม่ง่ายเลย ผมต้องไปดื่มคารวะแขกสักแก้วน่ะครับ"

มือของพี่กัวชะงักอยู่ข้างต้นขา เอ่ยด้วยสีหน้าไม่พอใจอย่างยิ่ง "ให้เธอไปดื่มคารวะพวกเขางั้นเหรอ พวกเขามีค่าพองั้นสิ"

ตอนนี้สวีกวางจวินแค่อยากจะหนีไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ทำได้เพียงหัวเราะแห้งๆ เอ่ยว่า "แหม ลูกค้าคือพระเจ้านี่ครับ พวกเราจะลำเอียงไม่ได้ พี่ว่าจริงไหมครับ พี่กัว พี่ค่อยๆ ทานนะครับ ผมขอตัวก่อน"

"เดี๋ยวก่อนสิ!" พี่กัวเห็นสวีกวางจวินกำลังจะไป ก็รีบคว้าเข็มขัดกางเกงของเขาเอาไว้ทันที