บทที่ 550 อย่าตีหน้ากับเป้ากางเกง

หลี่ชิงเฟิงถอนหายใจ "เฮ้อ ยังจัดการไม่เรียบร้อยเลยครับ คาดว่าคงหมดหนทางแล้ว ในเมื่อผู้อำนวยการกัวไม่ยอมใจอ่อนเลย"

"แหม จะให้ฉันใจอ่อนมันก็แค่คำพูดประโยคเดียวไม่ใช่หรือไง" กัวต้งเหลียงหัวเราะ "มา พวกเรานั่งลงค่อยๆ คุยกันดีกว่า"

หลี่ชิงเฟิงรู้ว่ากัวต้งเหลียงคิดแผนการอะไรอยู่ จึงโบกมือปฏิเสธ "ไม่ล่ะครับ ผู้อำนวยการกัว พวกท่านตามสบายเถอะ ผมไม่รบกวนแล้วครับ"

พูดจบก็หันหลังเตรียมจะเดินจากไป

พี่กัวร้อนใจขึ้นมา รีบกระตุกเสื้อของกัวต้งเหลียงอย่างแรง