บทที่ 553 นิสัยหยิ่งยโส

เรื่องหินในที่สุดก็ได้รับการแก้ไขแล้ว

หัวคิ้วของสือเหล่ยคลายออก รอยย่นก็ผ่อนคลายลง

ดื่มเหล้าไปหนึ่งแก้ว เอนตัวพิงพนัก ลูบพุงเบียร์แล้วเอ่ยว่า "เฮ้อ ในที่สุดก็จัดการเรื่องนี้สำเร็จซะที นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าเมืองใหญ่จะซับซ้อนยิ่งกว่าอำเภอเล็กๆ ของพวกเราซะอีก"

หนิวลี่หัวเราะหึๆ สองเสียง แล้วเอ่ยว่า "ที่ซับซ้อนไม่ใช่สถานที่หรอก แต่เป็นคนต่างหากล่ะ!"

ทุกคนพยักหน้า เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง