บทที่ 599 ชวนสะอิดสะเอียน

หวังจวี๋เฟินใช้แขนเสื้อซับหางตา แหงนหน้าขึ้น แล้วยิ้มฝืดเฝื่อนออกมา

"ก็ไม่ได้มีเรื่องใหญ่อะไรหรอก ก็แค่ไจ๋หมินเมื่อเช้านี้จู่ๆ ก็รู้สึกไม่สบายตัว ฉันถามเขาว่าไม่สบายตรงไหน เขาก็บอกไม่ถูก เอาแต่บอกว่าไม่สบาย"

"ตอนเช้าที่ฉันออกไปทำงาน เขาก็นอนอยู่บนเตียง ตอนเที่ยงฉันกลับมากินข้าว เขาก็ยังนอนอยู่บนเตียง"

หวังจวี๋เฟินก้มหน้าลง พึมพำว่า "ดูจากท่าทางของเขา ก็ไม่น่าจะเหมือนคนป่วย แต่เขาก็เอาแต่บอกว่าไม่สบาย"

จู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ รีบเงยหน้าขึ้นมองหลี่ชิงเฟิงแล้วเอ่ยว่า