บทที่ 607 คลับซาวน่า

เขาอ้าปาก จะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็กลืนคำพูดประโยคสุดท้ายลงคอไป

เขาอยากจะบอกว่า ต่อให้ตัวเองเปลี่ยนแปลงไป ก็ไม่สามารถย้อนเวลากลับไปได้ ไม่สามารถทดแทนวัยเด็กที่ขาดหายไปได้ ไม่สามารถเยียวยาความเจ็บปวดจากการถูกแม่ทอดทิ้งได้

ผู้คนมักกล่าวว่า วัยเด็กที่มีความสุขสามารถเยียวยาชีวิตได้ทั้งชีวิต

แต่วัยเด็กที่โชคร้าย กลับต้องใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อเยียวยามัน

ถังไจ๋หมินสูญเสียพ่อไปตั้งแต่ยังเล็ก ถูกแม่ทอดทิ้ง และต้องใช้ชีวิตอยู่กับปู่และย่า