บทที่ 639 ไม่ได้ตั้งใจจะอวดลูกจริงๆ นะ

เสือดาวลายเมฆไม่สามารถออกมาพบคนแปลกหน้าได้ ไม่ใช่ว่าเสือดาวลายเมฆขี้อาย แต่เสือดาวลายเมฆไม่เหมือนกับหมาแมวทั่วไป เพื่อความปลอดภัย ทุกครั้งที่มีกลิ่นอายของคนแปลกหน้าลอยมาแถวบ้าน เสือดาวลายเมฆก็จะหลบซ่อนตัวเข้าไปในป่าละเมาะทางภูเขาฝั่งเหนือในทันที

ตอนนี้แสงแดดยามเที่ยงวันสาดส่องผ่านกิ่งไม้ใบหญ้าที่หนาทึบลงมาบนตัวมัน อาบย้อมขนสีทองของมันให้เปล่งประกายระยิบระยับ หรี่ตาลง งีบหลับไปสักพัก

ทว่าในระหว่างที่กำลังหลับใหล กลับได้กลิ่นประหลาดสายหนึ่ง พอลืมตาขึ้นมาดูอย่างไม่ใส่ใจนัก ก็ผุดลุกขึ้นยืนทันที

แยกเขี้ยว คำรามเสียงต่ำ!

เจ้าตัวเล็กที่โผล่หัวออกมาใกล้ๆ มันพอดีชะงักไป ค่อยๆ หันหน้ามามอง