บทที่ 647 ถูกรังเกียจอีกแล้ว

ฉู่จี๋จี๋เพิ่งจากไปหลี่ชิงเฟิงก็เตรียมตัวออกเดินทางไปที่ตัวตำบลเช่นกัน วันนี้เป็นวันที่ยี่สิบแปดเดือนสิบสองตามปฏิทินจันทรคติแล้วพรุ่งนี้วันที่ยี่สิบเก้ามะรืนนี้ก็คือวันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ตอนนี้มีเวลาเตรียมตัวแค่สามวันเท่านั้นพอสามวันนี้จบลงก็จะเข้าสู่เทศกาลตรุษจีนทันที ในท้องถิ่นมีธรรมเนียมที่ไม่ได้เขียนไว้เป็นลายลักษณ์อักษรอยู่ข้อหนึ่งนั่นก็คือช่วงวันขึ้นปีใหม่วันที่หนึ่งถึงวันที่สองสองวันนี้ห้ามทำงานเด็ดขาด แม้แต่กวาดบ้านก็ไม่ได้ ไม่อย่างนั้นจะหมายความว่าต้องเหน็ดเหนื่อยไปตลอดชีวิต ถึงแม้หลี่ชิงเฟิงจะไม่เชื่อเรื่องพวกนี้แต่ก็รู้สึกว่าถือโอกาสพักผ่อนสักสองสามวันหลังปีใหม่ก็ไม่เลวเหมือนกัน

รอจนหลี่ชิงเหอนักขายมือทองมาถึงลานบ้านสองพี่น้องก็ช่วยกันขนโหยวจ๋าฉือที่หลี่ชิงเหอต้องไปส่งในวันนี้ขึ้นรถกระบะ จากนั้นทั้งสองคนก็แลกเปลี่ยนรถกันต่างคนต่างขับออกจากหมู่บ้านไป

เมื่อถึงตัวตำบลหลี่ชิงเฟิงก็พุ่งตรงไปที่สถานีขนส่งพัสดุก่อนเพื่อรับของที่ตัวเองสั่งซื้อทางอินเทอร์เน็ตมาไว้ในมือ จากนั้นก็เริ่มมหกรรมการซื้อของมากมาย สามพ่อลูกเดินเล่นในตัวตำบลยังไม่ถึงสองชั่วโมงก็ยัดของใส่รถเก๋งสีฟ้าคันเก่าของหลี่ชิงเหอจนเต็มเอี๊ยด นี่ยังไม่นับรวมของชิ้นใหญ่บางอย่างที่ร้านค้าจะไปส่งให้ถึงบ้านอีก ซื้อของเสร็จหลี่ชิงเฟิงก็ขับรถกลับไปที่หมู่บ้าน

เมื่อถึงหมู่บ้านก็เอาของไปส่งให้ที่บ้านของอาหญิงรองหลี่ฟู่ลี่ก่อน ของพวกนี้ประกอบด้วยเสื้อผ้าและรองเท้าคู่ใหม่สำหรับหลานสาวทั้งสองคนรวมถึงพวกกระเป๋านักเรียนและเครื่องเขียน นอกจากนี้ยังมีผลไม้สดกับนมอีกสองลัง

หลังจากออกมาจากบ้านอาหญิงรองเขาก็มุ่งหน้าไปที่บ้านอาสี่อย่างไม่หยุดพัก เขาซื้อเสื้อผ้ารองเท้าและถุงเท้าใหม่ให้อาสี่เช่นกันแล้วก็ยังมีพวกประทัดและกระดาษเงินกระดาษทองซึ่งเป็นของที่ขาดไม่ได้ในช่วงปีใหม่ หลังจากวางของลงแล้วก็ไม่สนใจคำทัดทานของอาสี่รีบกลับบ้านไปทำงานต่อทันที