บทที่ 660 หมู่บ้านลวี่สุ่ยเป็นหมู่บ้านที่ยากจนที่สุด

ถังอี้ซินเอ่ยว่า "ทุกคนอย่าเพิ่งท้อใจไป ฉันยังไม่ได้บริจาคเลย งั้นส่วนตัวฉันขอบริจาคอีกห้าร้อยก็แล้วกัน แบบนี้ก็มีหนึ่งพันห้าร้อยหยวนแล้ว อาคุ้ย พวกเธอช่วยดูหน่อยสิว่าพอไหม"

"ผู้ใหญ่บ้าน ไม่พอหรอกครับ!" อาคุ้ยตอบ "ในเมื่อเป็นการแข่งขัน ยังไงพวกเราก็ต้องมีเงินรางวัลสิครับ"

"เหมือนปีก่อนๆ รางวัลที่หนึ่งหนึ่งพันหยวน รางวัลที่สองแปดร้อยหยวน รางวัลที่สามหกร้อยหยวน"

"แค่เงินรางวัลสามรางวัลนี้ก็ปาเข้าไปสองพันสี่ร้อยหยวนแล้วครับ"

"นอกจากนี้ยังต้องซื้อพวกน้ำแร่ เครื่องดื่ม แล้วก็ผ้าขนหนูอีก แถมยังต้องจัดเตรียมสนามบาสเกตบอลด้วย ค่าใช้จ่ายพวกนี้ยังไงก็ต้องใช้เงินอีกหลายร้อยหยวนครับ"