บทที่ 690 ถูกหรือผิด

หวงหย่าจือฟังที่สามีเล่าเหตุการณ์ในตอนนั้นซ้ำอีกรอบก็ขำจนแทบหยุดไม่ได้อดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้นมาว่า

"ตอนนี้ถึงคราวที่พี่ชายคนโตกับพี่สะใภ้ใหญ่จะได้ลิ้มรสชาติว่าเมื่อก่อนพวกเราต้องเจออะไรบ้างแล้วล่ะ"

"ใช่แล้ว" ฉู่จี๋จี๋มีรอยยิ้มเต็มใบหน้า "พี่ชายคนโตของผมเห็นแก่หน้าญาติพี่น้องก็เลยจำใจต้องยอมแยกครอบครัวกับแม่ผมน่ะ"

"ถึงยังไงที่บ้านก็มีห้องครัวสองห้องเดิมทีมีห้องหนึ่งที่เก็บไว้ให้ผมตอนนี้ก็พอดีเลยให้พวกเขาคนละห้อง"

"แล้วก็ผมก็คิดไว้แล้วด้วยขอแค่แม่ผมแยกไปอยู่คนเดียววันหลังผมก็จะแวะซื้อกับข้าวกลับไปให้แกบ้างเป็นครั้งคราว"