บทที่ 712 ตามใจลูกเท่ากับฆ่าลูก

เติ้งจือหมิ่นในเวลานี้นอนอยู่บนเตียงโดยไม่มีความหยิ่งผยองและวางอำนาจเหมือนก่อนหน้านี้เลยแม้แต่น้อย

มือเรียวงามทั้งสองข้างที่เคยสมบูรณ์แบบ ตอนนี้เหลือเพียงมือซ้ายข้างเดียว

ส่วนมือขวา นอกจากท่อนแขนที่ยังคงสมบูรณ์แล้ว ฝ่ามือทั้งมือกลับบิดเบี้ยวผิดรูปไปพร้อมกับความเจ็บปวดที่เสียดแทงลึกถึงกระดูก

และเลือดที่ไหลรินลงมาจากมือของหล่อน ก็ย้อมเตียงผู้ป่วยสีขาวสะอาดจนกลายเป็นสีแดงไปกว่าครึ่ง

หล่อนหายใจหอบถี่ ดวงตาเบิกโพลง