บทที่ 725 บทกวีหนึ่งบทแลกอาหารหนึ่งอย่าง

หลี่ชิงเฟิงดึงลูกชายเข้ามากอด กอดไว้ในอ้อมอกแน่น เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นว่า

"จื่อเหิง ลูกเก่งขนาดนี้เลยเหรอ"

"ทำไมลูกถึงท่องบทกวีบทนี้ได้ล่ะ"

"เมื่อก่อนตอนอยู่โรงเรียนอนุบาลคุณครูเป็นคนสอนลูกใช่ไหม"

จื่อเหิงได้ยินคำพูดนี้ ก็นึกว่าพ่อจะกลับคำ รีบพูดเสียงดังว่า