บทที่ 738 ทบทวนของเก่าเพื่อเข้าใจสิ่งใหม่

เมื่อคิดได้ดังนั้น ก็รีบล้างมือชงนมผงให้ลูกสาว ชงนมผงไปพลาง ก็หันไปพูดกับจื่อเหิงว่า "จื่อเหิง ท่องแม่สูตรคูณที่พ่อสอนไปเมื่อคืนให้ฟังหน่อยสิ"

จื่อเหิงกำลังกอดหัวแมวเหมียวตัวโตนั่งอยู่บนบันไดหน้าประตู สายตามองตามสายตาของแมวเหมียวตัวโตไปยังป่าเขาไกลๆ กำลังคิดคำนวณอยู่ว่าเดี๋ยวจะไปวิ่งเล่นที่ไหนดี พอได้ยินเสียงเรียกของพ่อ ก็ค่อยๆ หันกลับมา

เรื่องกับข้าวยี่สิบอย่างราวกับมีดที่ส่องประกายวับวับลอยอยู่ตรงหน้า เขารู้สึกไม่ยอมแพ้เล็กน้อย กัดฟันแน่น แล้วเอ่ยว่า "งั้นถ้าผมท่องได้ พ่อจะทำอะไรอร่อยๆ ให้ผมกินล่ะครับ"

หลี่ชิงเฟิงได้ยินดังนั้นก็ชะงักไป หันไปมองลูกชายที่ปั้นหน้าจริงจัง หัวเราะด้วยความโมโห "พ่อให้ลูกท่องแม่สูตรคูณ ลูกยังจะมาทวงของกินจากพ่ออีกเหรอ"

"หลี่จื่อเหิง ลูกจำไว้นะ ไม่ว่าจะเป็นแม่สูตรคูณ หรือตัวอักษรจีน"