บทที่ 747 เสน่ห์แห่งศิลปะ

หลี่ชิงเฟิงย่อมรู้เรื่องเหล่านี้ดี

แต่ปัญหาคือ เขาไม่รู้จะพูดกับอวี๋เซวียนเซวียนยังไง

เรื่องไปดึงคนออกจากคุกข้อหาซื้อบริการทางเพศเนี่ย เอาไปพูดกับผู้หญิงอย่างเธอ มันก็ดูจะกระอักกระอ่วนอยู่สักหน่อย

อวี๋เซวียนเซวียนหัวเราะ "ไม่มีอะไรจริงๆ เหรอ ถ้านายมีธุระอะไรจะบอกฉันก็เหมือนกันนั่นแหละ เส้นสายไหนที่พ่อฉันใช้ได้ ฉันก็ใช้ได้เหมือนกัน!"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ หลี่ชิงเฟิงยังไม่ทันมีปฏิกิริยาอะไร ถังอี้ซินก็พยักหน้าหงึกๆ ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจระคนดีใจ ส่งซิกให้หลี่ชิงเฟิงรีบเข้าเรื่องทันที