บทที่ 762 รู้จักเจียมตัว (ตอนพิเศษสำหรับท่านเทพสุยม่อ 10/10)

แสงแดดในฤดูใบไม้ผลิแม้จะอบอุ่น แต่ก็สาดส่องจนคนลืมตาแทบไม่ขึ้น

หนิวลี่ปรายตามองทารกในอ้อมอกของหลี่ชิงเฟิง เอ่ยเสียงเบาว่า "เอาอย่างนี้ไหม พวกนายกลับไปรอที่รถก่อน"

ถึงแม้เขาจะสามารถโทรหาผู้มีอำนาจอันดับหนึ่งได้โดยตรง แต่ตอนนี้เป็นเวลาพักเที่ยง หากผลีผลามโทรไป อาจจะเป็นการรบกวนเวลาพักผ่อนของท่านเลขาธิการพรรคได้ ยิ่งไปกว่านั้นเหยาตานก็ยืนอยู่ตรงนี้ การข้ามหน้าข้ามตาเธอไปติดต่อท่านเลขาธิการพรรคโดยตรงก็ดูจะไม่ไว้หน้าเธอเกินไป

หลี่ชิงเฟิงส่ายหน้า "ไม่เป็นไรครับ พวกเรารออยู่ที่นี่แหละ"

"ใช่ พวกเรารอได้ ท่านเลขาธิการพรรคไม่มีทางไม่ออกมาหรอก!" สือเหล่ยเอ่ยสมทบ