บทที่ 795 เปลี่ยนแปลงในทุกๆ วัน

หลี่ชิงเฟิงมอบหมายเรื่องเทียนเหมินตงเกาให้อวี๋ซวนซวนจัดการ ส่วนตัวเองก็เข้าร่วมงานก่อสร้างในลานบ้านตามเดิม

เมื่ออากาศค่อยๆ อุ่นขึ้น ดอกอิงซานหงในลานบ้านก็ค่อยๆ เผยให้เห็นสีแดงขึ้นมาบ้างแล้ว ตูมดอกเล็กๆ ในตอนแรกมีขนาดเท่าเมล็ดถั่วเขียวเท่านั้น จากนั้นก็ค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น หลังจากสลัดเปลือกสีเขียวอมน้ำตาลออก ก็เผยให้เห็นสีแดงสดใส ตูมดอกสีแดงนั้นดูราวกับนิ้วมือน้อยๆ ที่กำลังยื่นออกไปสัมผัสโลกใบนี้ ค่อยๆ เติบโตยื่นออกไปด้านนอกทีละนิดอย่างเงียบเชียบ

จื่อเหิงจ้องมองนิ้วมือน้อยๆ สีแดงที่ห้อยอยู่เต็มกิ่งไม้เหล่านี้วันแล้ววันเล่า สิ่งแรกที่เขาทำหลังตื่นนอนในตอนเช้าก็คือการวิ่งไปดูดอกไม้ในลานบ้าน หลังจากจ้องมองตูมดอกอยู่ครู่หนึ่ง พอเห็นว่ามันยังไม่มีทีท่าว่าจะบาน ก็ถึงค่อยไปฉี่ และก็ไม่ได้ไปฉี่ที่อื่นไกล เจาะจงฉี่รดโคนต้นดอกตู้เจวียนซู่ใหญ่ ลมภูเขายามเช้าตรู่พัดผ่านแก้มก้นขาวๆ ทั้งสองข้าง รู้สึกเย็นสบายและชุ่มชื้น เขาสะดุ้งเฮือก ดึงกางเกงขึ้น แล้วก็วิ่งเข้าไปในบ้าน

"พ่อครับ ดอกตู้เจวียนจะบานเมื่อไหร่ครับ"

เป็นคำถามนี้ทุกเช้า หลี่ชิงเฟิงเอ่ยอย่างเริ่มหมดความอดทนว่า