บทที่ 815 จื่อซู

หลี่ชิงเฟิงหัวเราะ ไม่ได้พูดอะไร

เขาย่อมรู้ดีว่าทำไมหว่านอวี้ถึงสนิทกับตัวเองขนาดนี้ เป็นเพราะก่อนหน้านี้ตัวเองเคยรักษาหว่านอวี้ที่โรงพยาบาลนั่นเอง เขาหอมผมของเจ้าตัวเล็ก แล้วเอ่ยว่า

"มือน้อยๆ ของหว่านอวี้ไม่เล็กเลยนะ โตขึ้นมาไม่แน่อาจจะเหมือนพ่อของหนูก็ได้ เป็นจอมพลังเหมือนกันไงล่ะ"

หว่านอวี้ราวกับฟังรู้เรื่อง รีบชูมือน้อยๆ ทั้งสองข้างขึ้นเหนือหัวแล้วแกว่งไปมาอย่างแรง ดูมีเรี่ยวแรงไม่เบาเลยทีเดียว

หลี่ชิงเฟิงรออยู่ในลานบ้านประมาณสิบกว่านาที ฉู่จี๋จี๋ก็ขับรถกลับมา พอลงจากรถ ก็ยื่นข้าวของถุงเล็กถุงน้อยในมือให้หวงหย่าจือก่อนเลย