บทที่ 828 เสี่ยวฮวาง่วงแล้ว

พยานบุคคลและพยานวัตถุอยู่ครบถ้วน ไม่มีอะไรต้องพูดอีกแล้ว

แม่เฒ่าเฝิงปักใจเชื่อในความจริงข้อนี้ สายตาดุดันอำมหิตจ้องเขม็งไปที่เสี่ยวฮวา มือข้างหนึ่งสั่นเงินในมือ อีกมือท้าวสะเอวด่าทอ "นังเด็กชั้นต่ำ แกก็เหมือนกับแม่แท้ๆ ของแกนั่นแหละ ไม่ใช่ของดีอะไรเลย!"

"ไม่ใช่ค่ะ!" เสี่ยวฮวาส่ายหน้าอย่างแรง พยายามอธิบายอย่างสุดกำลัง "หนู หนูไม่ได้ขโมยเงินนะคะ ย่าคะ หนูไม่ได้ขโมยเงินจริงๆ เงินนี่ไม่ได้ขโมยมา เป็นเงินที่หนูหามาเองค่ะ!"

"หึ แกหามางั้นเหรอ แกเอาอะไรไปหามา" แม่เฒ่าเฝิงย่อมไม่เชื่อคำพูดของเธอ คราวที่แล้วไปขุดผักป่าจนถูกเธอทุบตีไปยกหนึ่ง นังเด็กตัวดีนี่ก็ไม่กล้าไปขุดผักป่าให้ขายหน้าอีกแล้ว แล้วหล่อนจะเอาอะไรไปหาเงิน

ดังนั้น ความจริงจึงมีเพียงหนึ่งเดียว เงินนี่ก็คือเงินที่หลี่เสี่ยวฮวาขโมยของเธอไป!