บทที่ 832 นอกเสียจากเธอจะตาย

อวี๋เซวียนเซวียนหัวเราะ "ไม่ทำไมหรอกค่ะ กลัวจะยุ่งจนรับมือไม่ไหวต่างหากล่ะคะ"

แต่ในใจกลับคิดว่า ถ้าเกิดพี่ถูกใจใครสักคนในหมู่พวกเธอ หรือว่าพวกเธอทุกคนเกิดถูกใจพี่ขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ ดังนั้น วิธีที่ดีที่สุดก็คือรอให้พี่เฟิงไม่อยู่ที่นี่ แล้วค่อยให้พวกเพื่อนๆ มาเที่ยวเล่นดีกว่า

ทั้งสองคนยุ่งอยู่ในร้านสักพัก พอถึงเวลาสี่โมงกว่า เด็กสองคนก็ตื่นนอนแล้ว ตอนนี้ภายในร้านไม่มีอะไรต้องเตรียมอีกแล้ว สิ่งที่ควรเตรียมก็เตรียมไว้หมดแล้ว อย่างเช่นพวกดอกไม้ประดับหน้าประตู แล้วก็พวกจานผลไม้ ขนม และเครื่องดื่ม ก็ได้ติดต่อไปทางร้านค้าเรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้เช้าตรู่เขาจะเอามาส่งให้

ด้วยเหตุนี้ อวี๋เซวียนเซวียนจึงเสนอให้ไปกินข้าว เธอบิดข้อมือตัวเองแล้วเอ่ยว่า "ฉันยุ่งมาหลายวันแล้ว ไม่ได้พักเลย วันนี้พี่เฟิงต้องเลี้ยงของอร่อยๆ ฉันนะคะ"

หลี่ชิงเฟิงอุ้มจื่ออวี๋ไว้แนบอก แล้วหันไปสะพายเป้ไว้ด้านหลัง หัวเราะเอ่ยว่า "ไม่มีปัญหา วันนี้เธออยากกินอะไรพี่จะเลี้ยงเธอเอง!"