บทที่ 834 คนตาบอด

พอเห็นเธอร้องไห้ หลี่ชิงเฟิงก็ทำได้เพียงหุบปากแล้วท้าวสะเอวอย่างโมโห

เขาปรายตามองไอ้หัวทองกับไอ้แว่นแวบหนึ่ง แล้วก็มองดูรอยฟกช้ำบนขาของชิงอิน ก็ดึงแขนเธอให้กลับไปที่ห้องส่วนตัวของตัวเองอย่างหงุดหงิด

อวี๋เซวียนเซวียนก็พอจะมองออกแล้ว ว่าน้องสาวคนนี้คือน้องสาวของพี่เฟิง น่าจะเป็นลูกพี่ลูกน้องอะไรทำนองนั้น เพราะเธอรู้ว่าพี่เฟิงมีแค่พี่ชายแท้ๆ คนเดียว

พอเห็นพี่เฟิงพาน้องสาวเข้ามา ก็รีบลุกขึ้นเอ่ยว่า "พี่เฟิง จะให้ฉันเรียกเพื่อนมาสักสองสามคนไหมคะ"

ถึงแม้เมืองเหอซื่อจะไม่ใช่ถิ่นของอวี๋เซวียนเซวียน แต่เธอก็ยังพอมีเพื่อนอยู่บ้าง