บทที่ 836 ถ้างั้นก็ดับแกซะเลย

ชายหัวโล้นชะงักไป อดไม่ได้ที่จะหัวเราะลั่นออกมา

"แม่งเอ๊ย ไอ้นี่สมองมีปัญหาหรือเปล่าวะ!" เขาร้องหัวเราะไปพลาง หันกลับไปพูดกับลูกน้องด้านหลังไปพลาง "มันถึงกับกล้าสั่งให้กูดับบุหรี่ สมองมีปัญหาใช่ไหมเนี่ย! ฮ่าๆๆ!"

"หรือว่าตาบอดวะ ไม่เห็นหรือไงว่ากูพาคนมาตั้งเยอะตั้งแยะ"

"ถึงกับกล้าพูดกับกูแบบนี้!"

ชายหัวโล้นทั้งโมโหทั้งขำ มองหลี่ชิงเฟิงเหมือนมองคนโง่แล้วเอ่ยว่า "กูไม่ดับ แล้วมึงจะทำไมกู"