บทที่ 845 มีข้อเปรียบเทียบแล้ว

หลี่ชิงเฟิงมองความลังเลของเขาออก จึงเอ่ยว่า "ถ้าครีมชิงเสวียนของผมเหนือกว่า ผมก็ไม่เอาฉุนซ่านถังของผู้เฒ่าต่งหรอกครับ"

ดวงตาของต่งรุ่ยกวงเป็นประกายขึ้นมา หากต้องเอาฉุนซ่านถังมาเป็นของเดิมพันจริงๆ เขาย่อมไม่กล้าอย่างเด็ดขาด ต่อให้ตนเองจะมีโอกาสชนะเต็มร้อย เขาก็ทำเช่นนั้นไม่ได้เด็ดขาด ฉุนซ่านถังเป็นรากฐานที่บรรพบุรุษทิ้งไว้ให้ จะเอามาเป็นของเดิมพันได้อย่างไร ดังนั้น หากหลี่ชิงเฟิงเอ่ยปากว่าจะเอาฉุนซ่านถัง เขาก็จะต้องหาวิธีอื่นแน่นอน เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุไม่คาดฝันใดๆ ขึ้น แต่พอได้ยินหลี่ชิงเฟิงพูดออกมาจากปากเองว่าจะไม่เอาฉุนซ่านถัง ดวงตาของต่งรุ่ยกวงก็เป็นประกายขึ้นมาโดยธรรมชาติ

ได้ยินเพียงหลี่ชิงเฟิงกล่าวต่อไปว่า "ถ้าครีมชิงเสวียนของผมเหนือกว่า ก็ขอให้ผู้เฒ่าต่งเลียนแบบเสียงหมาเห่าให้พวกเราฟังหน่อยก็แล้วกันครับ!"

"ไม่ต้องเห่าเยอะหรอกครับ เห่าแค่สามโฮ่งก็พอ แต่ต้องคุกเข่าสี่ขาติดพื้นแล้วเห่านะครับ"

"บัดซบเอ๊ย!" ชายฉกรรจ์ร่างกำยำด้านหลังต่งรุ่ยกวงได้ยินคำพูดนี้ก็โกรธจัดจนสุดจะทนทันที เงื้อหมัดเตรียมจะพุ่งเข้ามาอัดหลี่ชิงเฟิง แม่งเอ๊ย ถึงกับกล้าดูถูกอาจารย์ขนาดนี้! ไม่กระทืบมันแล้วจะไปกระทืบใคร