บทที่ 855 เรียกแม่สิ

ผ่านไปไม่นาน หลี่ชิงเฟิงก็กลับมา

ในมือมีตะกร้าไม้ไผ่เพิ่มมาหนึ่งใบ มองดูตะกร้าไม้ไผ่ที่เต็มไปด้วยคราบน้ำมัน หยวนฉี่หมิงก็แค่นเสียงหัวเราะเยาะแล้วเอ่ยว่า "เก็บขยะถึงขั้นมาเก็บถึงที่นี่เลยเหรอเนี่ย ช่างกล้าหาญชาญชัยจริงๆ นะ!"

หลี่ชิงเฟิงอุ้มตะกร้าเดินตรงเข้าไปหาทุกคน เชิดคางใส่หยวนฉี่หมิง "มาสิ ไอ้หลานชาย เปิดหูเปิดตาซะหน่อย!"

หยวนฉี่หมิงข่มความโกรธ แค่นเสียงฮึดฮัด

ยกมือขึ้นเปิดฝาตะกร้าไม้ไผ่ที่แง้มอยู่