บทที่ 868 สมควรแล้ว

ยายเฒ่าที่อยู่ด้านข้าง หรือก็คือย่าของเสี่ยวฮวา ยายเฒ่าเฝิงแม่ของหลี่เต๋อไฉถลึงตาใส่โม่ซินอี๋อย่างแรง พร้อมกับพ่นลมหายใจออกทางจมูกดังฮึดฮัด

สิ่งที่เธอขัดหูขัดตาที่สุดก็คือท่าทางทำตัวเป็นนางจิ้งจอกของโม่ซินอี๋นี่แหละ! ถ้าไม่ใช่เพราะเธอแต่งงานกับหลี่เต๋อไฉ ตัวเองกับลูกชายก็คงไม่หมางเมินกันแบบนี้ ผู้หญิงคนนี้เหมือนกับนางจิ้งจอกไม่มีผิด เอาแต่กินเนื้อ ไม่ยอมทำงาน มีผู้หญิงชนบทคนไหนบ้างที่ไม่ขึ้นเขาลงนาทำงานเหมือนเธอ แต่ผู้หญิงคนนี้ไม่เหมือนคนอื่น เธอไม่เพียงแต่ไม่ขึ้นเขาลงนาทำงาน แถมยังแต่งตัวสะอาดสะอ้านอยู่ตลอดเวลา ไม่มีเค้าโครงของผู้หญิงชนบทเลยสักนิด

ตั้งแต่วันแรกที่ผู้หญิงคนนี้แต่งเข้าบ้าน ยายเฒ่าเฝิงก็รังเกียจเธอเข้าไส้ รู้สึกว่าเธอไม่มีทางเป็นแม่บ้านแม่เรือนที่ดีได้แน่ ถ้าไม่ใช่เพราะลูกชายยืนกรานหนักแน่นว่าจะแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้ให้ได้ เธอไม่มีทางยอมให้ผู้หญิงคนนี้มาเป็นลูกสะใภ้เด็ดขาด ตอนนี้พอเห็นเธอเอาหัวซบไหล่หลี่เต๋อไฉท่ามกลางสายตาผู้คนมากมายแบบนี้ ในใจก็ยิ่งโมโหจัด

"ยืนก็ไม่ได้เรื่อง นั่งก็ไม่ได้เรื่อง มีท่าทางความเป็นแม่คนตรงไหนกัน" ยายเฒ่าเฝิงเอ่ยเสียงหนัก

โม่ซินอี๋ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ยืดหลังตรง มองดูย่าของเสี่ยวฮวาด้วยดวงตาที่เอ่อล้นไปด้วยน้ำตา อ้าปาก แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไรก็ร้องไห้ออกมาก่อน พอเธอร้องไห้ ก็มุดหัวเข้าไปในอ้อมกอดของหลี่เต๋อไฉอีกครั้ง