บทที่ 889 สองแสนห้าหมื่น

จื่ออวี๋เจ้าหนูน้อยกำลังแช่น้ำอยู่ในถัง ถึงแม้ถังน้ำจะไม่ได้ใหญ่มากนักขอเพียงจื่ออวี๋นั่งลงไปก็ไม่ต้องกังวลว่าเธอจะลื่นล้มตกลงไปในน้ำแต่ทว่าจื่ออวี๋เจ้าหนูน้อยคนนี้ก็มีความดื้อรั้นอยู่บ้างเวลาที่หวังให้เธอนั่งแช่น้ำอุ่นอาบน้ำอยู่ในถังอย่างว่าง่ายเธอกลับเอาแต่จะจับขอบถังแล้วยืนขึ้นมาให้ได้ ใช่แล้วจื่ออวี๋ในวัยเกือบหนึ่งขวบตอนนี้ถึงแม้จะยังเดินไม่ได้และคลานไม่เป็นแต่เธอก็สามารถจับขอบถังน้ำแล้วยืนขึ้นมาเองได้แล้ว ตั้งแต่ที่เธอค้นพบว่าตัวเองมีทักษะนี้ก็คิดแต่จะใช้มันอยู่ตลอดเวลา ตอนที่พ่ออุ้มก็อยากจะใช้เท้าเล็กๆเหยียบพุงพ่อแล้วยืนขึ้น ตอนที่เล่นอยู่บนเตียงก็อยากจะจับแผ่นไม้หัวเตียงแล้วยืนขึ้น ตอนที่นั่งกินข้าวอยู่ในรถหัดเดินเท้าเล็กๆทั้งสองข้างก็จะถีบจนเหยียดตรงแล้วยืนขึ้น แต่ส่วนใหญ่มักจะยืนไม่ค่อยขึ้น มีแค่ตอนอาบน้ำเท่านั้นที่มือน้อยๆสามารถจับขอบถังได้ถนัดมือทำให้สามารถออกแรงและยืนขึ้นมาได้ ดังนั้นทุกครั้งที่อาบน้ำเจ้าหนูน้อยก็จะเปลือยกายล่อนจ้อนจับขอบถังน้ำไว้รวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดแล้วก็โผล่พรวดขึ้นมาจากน้ำเสียงดังซ่า ร่างกายเล็กๆที่ขาวสะอาดไร้ที่ติเต็มไปด้วยหยดน้ำเปียกชุ่มไปหมดเมื่ออยู่ภายใต้แสงไฟโซลาร์เซลล์ที่สลัวๆก็สะท้อนแสงระยิบระยับออกมาบางๆ ดูราวกับว่าทั่วทั้งตัวถูกประดับประดาไปด้วยไข่มุกอย่างไรอย่างนั้น พอเห็นตัวเองสามารถยืนขึ้นมาได้สำเร็จเจ้าหนูน้อยก็ตื่นเต้นดีใจเป็นอย่างมาก คว้าผ้าขนหนูผืนเล็กที่แย่งมาจากมือพ่อก่อนหน้านี้ชูขึ้นสูงดีใจจนร้องเสียงหลงไปพลางแกว่งผ้าขนหนูผืนเล็กที่เปียกชุ่มไปพลาง ทุกครั้งที่หลี่ชิงเฟิงเห็นเธอเป็นแบบนี้ก็ตกใจแทบแย่ กลัวว่าเจ้าหนูน้อยจะออกแรงมากเกินไปจนหน้าทิ่มตกลงไปนอกถัง ด้วยเหตุนี้เขาจึงต้องคอยระแวดระวังอยู่ตลอดเวลามือข้างหนึ่งต้องคอยประคองกั้นไว้ห่างๆแถวๆพุงกลมๆของเธอ หลี่ชิงอินเห็นพี่เซวียนเซวียนหนีกลับเข้าไปซ่อนตัวในห้องแล้วก็จงใจพูดเสียงดังว่า

"แหมดีแบบไหนฉันก็บอกไม่ถูกเหมือนกันเอาอย่างนี้ฉันให้พี่เซวียนเซวียนมาเล่าให้พี่ฟังก็แล้วกันนะ"

พูดจบก็เดินไปผลักประตูห้องของอวี๋เซวียนเซวียน

"พี่เซวียนเซวียนพี่รีบออกมาคุยรายงานการทำงานของวันนี้ให้พี่รองฉันฟังหน่อยสิคะ" "พี่รองฉันรออยู่นะ"

อวี๋เซวียนเซวียนตอนนี้มุดเข้าไปในผ้าห่มแล้วรู้สึกกระอักกระอ่วนจนนิ้วเท้าแทบจะจิกที่นอนสปริงจนขาด พอได้ยินยัยเด็กบ้าชิงอินยังจงใจมาหาเรื่องในเวลานี้อีกก็ตวัดผ้าห่มเปิดออกทันทีคว้าหมอนใบหนึ่งปาใส่ชิงอิน