บทที่ 918 อย่าตัดทิ้ง

หลิ่วเยี่ยนปาดหยาดน้ำตาที่กลิ้งหล่นลงมาบนแก้ม หัวเราะขื่นพลางเอ่ยว่า "ผู้หญิงตัวคนเดียวอย่างฉันจะไปพลิกสถานการณ์อะไรได้ล่ะคะ”

“คุณไม่รู้อะไร เพื่อเปิดร้านชานมร้านนี้ฉันทุ่มเทแรงกายแรงใจไปจนหมดแล้วนะคะ”

“ตอนหาทำเลเปิดร้านก็ถูกเจ้าของที่ใช้สายตาหื่นกามจ้องมอง”

“ตอนไปทำเรื่องขอใบอนุญาตก็ถูกพวกหัวหน้าเหล่านั้นกลั่นแกล้งสารพัด”

“บางครั้งในร้านก็ยังมีพวกลูกค้าท่าทางไม่น่าไว้ใจเข้ามาก่อกวนอีก"