บทที่ 926 ใครก็ได้ช่วยฉันที

หมูป่าตัวนั้นก็โกรธจนร้องคำรามออกมาเช่นกัน ข้าเคยเสียเปรียบแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ถึงกับถูกลูกมนุษย์หลอกให้เข้ามาในหลุมพรางได้ ที่น่าเจ็บใจยิ่งกว่าก็คือตัวเองดันวิ่งตามเด็กเล็กๆ คนหนึ่งไม่ทัน โกรธจริงๆ ข้าคือราชาหมูป่าผู้ขวิดฟ้าขวิดดินขวิดทุกสรรพสิ่ง อย่าว่าแต่พืชพรรณและสัตว์ในป่าเขาเลย แม้แต่พืชผลทางการเกษตรของชาวบ้านตีนเขาก็ตาม ขอแค่ถึงฤดูเก็บเกี่ยวก็จะต้องเอามาเซ่นไหว้ข้าก่อนเป็นอันดับแรกเสมอ พืชผลทางการเกษตรในพื้นที่ภูเขาเหล่านั้นมักจะรอจนมันขวิดเสร็จ ทำลายจนเกือบหมดแล้ว ถึงจะถึงคราวที่ชาวบ้านได้เก็บเกี่ยว

แน่นอนว่ามันก็ถูกชาวบ้านวิ่งไล่ตีอยู่บ่อยครั้ง แต่ตอนนี้การปราบปรามอาวุธปืนเข้มงวดมาก คนทั่วไปไม่มีทางหาปืนล่าสัตว์มาได้เลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงชาวบ้านที่ซื่อสัตย์สุจริต อย่าว่าแต่ปืนล่าสัตว์เลย แม้แต่ปืนอัดลมพวกเขาก็ยังไม่กล้าครอบครอง เบื้องบนว่ายังไงก็ว่าตามนั้น บอกว่าห้ามพกปืนก็คือห้ามพก แต่พอไม่มีปืน ชาวบ้านจะเป็นคู่ต่อสู้ของราชาหมูป่าอย่างมันได้ยังไงกัน ดังนั้นเมื่อมีการยึดและริบอาวุธปืน พวกหมูป่าจึงยิ่งกำเริบเสิบสานมากขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อก่อนเจ้าตัวใหญ่พวกนี้ยังกล้าแค่แอบลงเขามาขโมยพืชผลทางการเกษตรในตอนกลางดึกเท่านั้น แต่ตอนนี้เมื่อชาวบ้านไม่มีอาวุธสำหรับต่อสู้ เมื่ออภิสิทธิ์ของเจ้าตัวใหญ่เหล่านี้เพิ่มสูงขึ้น พวกมันก็ไม่ใช้วิธีแอบๆ ซ่อนๆ อีกต่อไป ตอนนี้พวกมันล้วนลงเขามาอย่างเปิดเผยเพื่อรับของเซ่นไหว้จากชาวบ้าน สถานะของพวกมันพิเศษมาก ถึงแม้ปากจะบอกว่าเป็นแค่ทาสรับใช้ของธรรมชาติ แต่ในความเป็นจริงกลับถือว่าตัวเองเป็นราชาแห่งขุนเขามาโดยตลอด พวกมันกินเสบียงอาหารที่ชาวบ้านใช้ประทังชีวิต แถมยังต้องขี้ทิ้งไว้ในนาสองกองเพื่อเป็นหลักฐานว่าข้าเคยมาที่นี่ ในขณะเดียวกันเพื่อเป็นการโอ้อวดผลงานของตัวเองให้เผ่าพันธุ์เดียวกันเห็น ก็จะทำลายพืชผลทางการเกษตรที่ตัวเองกินไม่หมดไปเสีย ยอมทำลายทิ้งอย่างสูญเปล่าก็ไม่อยากเห็นชาวบ้านมีความเป็นอยู่ที่ดี ดูเหมือนว่าต้องให้ความเป็นอยู่ของชาวบ้านยากลำบากเท่านั้น ถึงจะแสดงให้เห็นว่าความเจริญรุ่งเรืองของพวกมันนั้นสูงส่งเพียงใด ช่างกำเริบเสิบสานจริงๆ ไม่เห็นหัวใครเลยจริงๆ

แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น ชาวบ้านก็ไม่มีปัญญาจัดการพวกมันได้เลย เพราะถ้าพูดถึงการต่อสู้ด้วยมือเปล่า คนทั่วไปไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของฝูงหมูป่าที่แข็งแกร่งได้เลย ถ้าชาวบ้านบังเอิญไปเจอหมูป่าตัวใหญ่เข้าตามลำพัง อย่าว่าแต่จะจับหมูป่าเลย แค่ไม่ถูกหมูป่าทำให้ตกใจจนฉี่ราดกางเกงก็ถือว่าเก่งแล้ว หมูป่ามีรูปร่างใหญ่โตและมีแรงกระแทกมหาศาล ประกอบกับพวกมันมีเขี้ยวยาวที่สามารถกัดของแข็งให้ขาดได้อย่างง่ายดาย จึงกลายเป็นสิ่งที่ชาวบ้านหวาดกลัวและยำเกรง

แต่หมูป่าในวันนี้เห็นได้ชัดว่าเจอของแข็งเข้าให้แล้ว เจ้าตัวเล็กที่ดูแล้วขนาดตัวไม่ใหญ่นัก หรือเรียกได้ว่าไซส์มินิเลยทีเดียว แต่เจ้าตัวเล็กคนนี้นี่แหละที่หลังจากถูกมันโจมตีอย่างหนักติดต่อกันกลับไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ เลย แถมตอนนี้ยังสามารถวิ่งหนีอย่างรวดเร็วได้ราวกับบิน ถึงแม้เขาจะวิ่งออกไปจากหลุมดินขนาดใหญ่นี้ไม่ได้ แต่มันก็วิ่งตามเจ้าตัวเล็กนี่ไม่ทันเหมือนกัน หมูป่ายิ่งตามก็ยิ่งโกรธ ยิ่งโกรธก็ยิ่งวิ่งเร็ว ส่งเสียงร้องฟืดฟาดอย่างหงุดหงิดงุ่นง่านมากขึ้นเรื่อยๆ เดี๋ยวถ้าจับเจ้าตัวเล็กนี่ได้จะฉีกให้เป็นชิ้นๆ เลย จากนั้นก็จะชูขึ้นสูงๆ เดินอวดโฉมไปทั่วป่าเขา เพื่อให้สิงสาราสัตว์อื่นๆ ได้เห็นถึงความน่าเกรงขามของมหาราชาอย่างมัน