บทที่ 932 ชิงเฟิงคนที่สอง

หลี่ชิงเฟิงก็ยิ้มออกมาเช่นกัน รีบเชื้อเชิญเขาเข้าบ้านไปดื่มน้ำสักแก้ว เดิมทียังอยากจะรั้งเขาให้อยู่กินข้าวกลางวันด้วยกัน แต่เขากลับบอกว่ารีบทำเวลา ขนเนื้อหมูป่าเสร็จก็จะไปเลย

หลี่ชิงเฟิงจึงพาเขามาที่ริมลำธารอีกครั้ง ตะโกนบอกพวกคุณลุงว่า "เนื้อหมูเสร็จหรือยังครับ เอาให้หนุ่มหล่อคนนี้ก่อนสี่ร้อยชั่งเลยครับ"

"เสร็จแล้ว เสร็จแล้ว" คุณลุงที่อายุมากที่สุดและเป็นคนถือมีดเล่มใหญ่เอ่ยกับเนื้อหมูป่าที่ถูกชำแหละแล้วว่า "ชิงเฟิง งั้นเธอลองดูสิ เนื้อล้วนๆ ของหมูป่าตัวนี้น่าจะหนักถึงห้าร้อยชั่งเลยนะ เธอพอบอกว่าจะเหลือไว้ร้อยชั่ง จะให้เหลือส่วนไหนไว้ล่ะ"

หลี่ชิงเฟิงเดินเข้าไปดูแล้วเอ่ยว่า "ในเมื่อพวกเราจะเหลือไว้กินเอง งั้นก็ต้องเหลือส่วนที่อร่อยๆ ไว้สิครับ พวกคุณลุงดูแล้วกะๆ ตัดเอาเลยครับ"

พอได้ยินคำพูดนี้ของคุณลุงหลายคนก็วางใจ แต่ก็ไม่ได้โลภมากเกินไป ไม่ได้เหลือส่วนที่อร่อยไว้ทั้งหมด ทำเพียงแค่ตัดเนื้อขาหน้าไว้ส่วนหนึ่ง ตัดเนื้อขาหลังไว้ส่วนหนึ่ง ตรงซี่โครงก็เหลือไว้สิบกว่าชั่ง นอกจากนี้ยังเหลือขาหมูชิ้นใหญ่ไว้อีกหนึ่งขา เนื้อหัวหมูถึงแม้จะไม่อร่อยแต่ก็ให้คนอื่นไปหมดไม่ได้ สุดท้ายก็เลยเหลือไว้หนึ่งในสี่ สรุปก็คือหลังจากผ่านการจัดการของคุณลุงหลายคน เนื้อแต่ละส่วนของหมูป่าก็ถูกแบ่งเหลือไว้บ้างเล็กน้อย เนื้อหมูที่เหลือหลังจากนำไปชั่งน้ำหนักแล้วก็หนักสี่ร้อยชั่งพอดี